Do najwcześniejszych należą rysunki i obrazy tworzone w młodości.
W rysunkach z lat 50. dostrzeżemy fascynacje i inspiracje twórcze dokonujące się jakby w cieniu niezwykle różnorodnych poszukiwań w fotografii artystycznej.
Kontynuacją rysunków będą przede wszystkim rzeźby wczesnych lat 60. Zasadniczą cześć wystawy stanowią klasyczne dzieła „okresu fantastycznego" oraz duży zestaw obrazów i grafik ostatnich 20 lat. Ekspozycja została przygotowana wyłącznie w oparciu o kolekcję sanocką.

Zdzisław Beksiński urodził się 24 lutego 1929 r. w Sanoku. Jego pradziad Mateusz Beksiński, żołnierz powstania listopadowego, schronił się w zaborze austriackim przed carskimi represjami i tutaj współtworzył zalążki lokalnego przemysłu.
Po ukończeniu w 1947 r. nauki szkolnej w sanockim Gimnazjum, przyszły artysta rozpoczął studia na Wydziale Architektury Akademii Górniczej w Krakowie. Dyplom architekta uzyskał w 1952 r. i po kilku latach pracy w charakterze inspektora nadzoru na różnych budowach w Krakowie i Rzeszowie powrócił do rodzinnego domu w Sanoku (1955 r.) wraz z poślubioną w 1951 r. Zofią ze Stankiewiczów. Przez kilka lat pracował w biurze projektowym Sanockiej Fabryki Autobusów. Odziedziczone po matce zdolności plastyczne rozwijał już podczas studiów w Krakowie, ale wówczas ważniejsza stała się dla niego fotografia. Uprawiał ją zaledwie kilka lat, uzyskując znakomite i całkowicie odkrywcze rezultaty. Wraz z Jerzym Lewczyńskim z Gliwic i Bronisławem Schlabsem z Poznania tworzył nieformalną grupę zaprzyjaźnionych fotografików organizujących wspólne wystawy. Do ważniejszych pokazów należały: „Krok w nowoczesność" w 1957 r. w Poznaniu oraz wystawy w 1958 r. w Warszawie, w 1959 w Gliwicach, w 1961 w Kolonii. Już w 1959 r. Beksiński rozstał się z tą dziedziną twórczości, uważając, że istotne treści artystyczne, które ma do przekazania, istnieją w jego wnętrzu i nawet fotografia kreacyjna nie jest w stanie zaspokoić jego niespokojnej wyobraźni. W tym czasie podejmował także próby literackie. Ostatecznie skupił się wyłącznie na twórczości plastycznej. Oprócz figuratywnych rysunków o charakterze ekspresjonistycznym, czasami surrealistycznym, zaczęły powstawać rzeźby i reliefy. Jego reliefy z lat 50. i 60. zostały dostrzeżone przez krytykę i pozytywnie ocenione, co nie zmieniło jego decyzji, by porzucić język abstrakcji. Rozwijał swoje coraz bardziej światłocieniowo traktowane rysunki w malarstwo olejne figuratywne i pejzażowe.

Wystawa warszawska z 1964 r. przyniosła mu pierwszy sukces finansowy. Sprzedał wszystkie dzieła i mógł wreszcie porzucić pracę w Autosanie, która zabierała mu zbyt dużo czasu. Druga wystawa zorganizowana przez Janusza Boguckiego w warszawskiej Starej Pomarańczarni w 1972 r. stała się prezentacją malarstwa nowego okresu, który po latach nazwał „okresem fantastycznym". Obrazy z lat 70. przyniosły mu niezwykłą popularność. Mocno oddziałujące na wyobraźnię mroczne pejzaże, ze zdeformowanymi postaciami, malowane iluzjonistycznie i znakomicie dopracowane technicznie, podzieliły widownię i krytyków na zacietrzewionych wrogów i zagorzałych wielbicieli, stały się także powodem nieporozumień trwających wokół jego twórczości do dziś. Beksiński miał odwagę zerwać całkowicie z awangardą, zwracając się ku tradycyjnemu malarstwu minionych wieków. Doskonalił swój warsztat pozwalający mu budować przestrzenne, światłocieniowe kompozycje na sposób malarstwa XVII- lub XIX-wiecznego. Co gorsze, tematyka jego dzieł kojarzyła się z literackim symbolizmem, z kiczowatymi rekwizytami, sugerującymi tanie horrory. Rzadko kto w tych pracach dostrzegał dystans i prowokację. Pastisz, którym się posługiwał, nie był nigdy dostrzegany.

W 1977 r. Zdzisław Beksiński przeprowadził się z Sanoka do Warszawy. Były to lata, w których jego twórczość krążyła wokół przeżyć metafizycznych z przenikającymi się światami i przestrzeniami, tajemniczym światłem, katedrami, w których łatwiej odnaleźć niepokój niż sacrum. Doskonalił w tym okresie swój warsztat i miał coraz większe poczucie, że jego malarstwo nie było już tylko zastępczym „aparatem do fotografowania snów i marzeń". W malarstwie szukał własnego piękna i miał świadomość, że w dobie awangardy tradycyjne kategorie estetyczne są widziane jako anachronizm ośmieszający artystów. Nigdy zresztą nie wypracował sobie definicji piękna czy podstaw własnej teorii. Zdał się całkowicie na intuicję. W początku lat 80. porzucił język plastyczny „okresu fantastycznego", skupiając się głównie na wariacjach swoich ulubionych tematów z lat 50., z figurami ludzkimi i zwierzęcymi. W tym przełomowym okresie podpisał umowę z zafascynowanym jego malarstwem paryskim marszandem Piotrem Dmochowskim, który przez wiele lat lansował jego twórczość w zachodniej Europie. W 1994 r. rozwiązał z nim umowę, czując się nią nazbyt skrępowany. Wówczas coraz bardziej zacieśniał kontakty z Muzeum Historycznym w Sanoku, przekazując do zbiorów kolejne najlepsze swoje prace.

W 1998 r. zmarła jego żona, a rok później syn Tomasz. Osamotniony artysta zadecydował o przekazaniu po swojej śmierci całej spuścizny Muzeum Historycznemu w rodzinnym mieście (zbiory te liczą dziś ponad 5000 eksponatów). Zdzisław Beksiński zmarł 21 lutego 2005 r. zamordowany w swoim warszawskim mieszkaniu przez młodocianych zbrodniarzy.
Postrzegany przez jednych jako producent kiczu, przez innych zaliczany do najwybitniejszy artystów naszych czasów, sam nie angażował się w żadne dyskusje na temat jego sztuki. Miał silną wewnętrzną potrzebę tworzenia, która pozwalała mu znaleźć sens istnienia. Czuł się za ten dar odpowiedzialny, nie przejmując się, jak jego dorobek oceniają współcześni i jaką wartość będzie miał dla potomnych. Twórczość była jego formą egzystencji. Nosił w sobie same wątpliwości i rzadko kiedy wyrażał (dyskretnie) zadowolenie z osiągniętego rezultatu. Jego twórczość zmierzała systematycznie ku coraz większej malarskości obrazu. Temat, któremu cały czas przypisywano znaczenia symboliczne, z czym całkowicie się nie zgadzał, był dla niego zawsze powodem do wykreowania atmosfery, którą przeniknięta była jego podświadomość. I choć był człowiekiem pogodnym i dowcipnym, lubiącym kontakt z innym, jego sztuka pozostawała zawsze dramatycznie pesymistyczna. Można ją widzieć jako jeden z najbardziej wstrząsających dokumentów kondycji człowieka współczesnego, który tracąc wiarę i nadzieję, odczuwając grozę przemijania, pozostał tragicznie samotny w obliczu pytań o sens istnienia.

Wiesław Banach

ROMAN FUS

Zbyszek Opalewski - dyrektor CS Galeria EL
z pracownikami
oraz elbląscy artyści plastycy

Z ogromnym smutkiem zawiadamiamy,
że w dniu 10 stycznia 2007r.
niespodziewanie odszedł od nas
wieloletni współpracownik, przyjaciel
artysta rzeźbiarz

ROMAN FUS

Zbyszek Opalewski - dyrektor CS Galeria EL
z pracownikami
oraz elbląscy artyści plastycy

Przewodnik wydany został w wersji dwujęzycznej; polsko-angielskiej, liczy 260 stron, jest bogato ilustrowany; 150 ilustracji archiwalnych i współczesnych, zawiera teksty dyrektora Galerii EL - Zbyszka Opalewskiego (wstęp) oraz historyków sztuki - Jarosława Denisiuka „Otwarta Galeria" i „Przewodnik", Tomasza Warejko-Rowdo „Zamieszkamy w mieście-obrazie...". W katalogu znajdziemy również obszerną bibliografię tematu, wybór ważniejszych tekstów źródłowych oraz mapkę rozmieszczenia form przestrzennych w Elblągu wraz z propozycją trasy ich zwiedzania.
Książka jest pierwszą zwartą publikacją o charakterze popularno-naukowym i łączy w sobie funkcje przewodnika oraz materiału pomocniczego tym z naukowców, badaczom którzy zechcą wpisać elbląskie doświadczenia z przestrzenią miasta w szerszy kontekst sztuki polskiej. "Otwarta Galeria ..." powstawała też z myślą o mieszkańcach Elbląga, z nadzieją, że przewodnik przyczyni się do przywrócenia i odświeżenia znaczeń artystycznych i ideowych metalowych rzeźb.
Dla wielu artystyczny sens idei sprzed lat 40 jest obcy i nie do końca zrozumiały - czego efektem i dowodem są ataki wandali na formy przestrzenne, świadome ich niszczenie. Stąd za jeden z celów, jaki stawialiśmy sobie przed tym wydawnictwem jest skłonienie elblążan do refleksji nad przestrzenią własnego miasta, obecnością w jego pejzażu metalowych rzeźb.
Z uwagi na praktyczny cel publikacji wykazem szerszej informacji objęto te z form, które istnieją do dnia dzisiejszego i stanowią tę niespotykaną galerię otwartą w mieście. Realizacje, które z przyczyn rozmaitych nie istnieją, zostały zdemontowane, bądź ich los jest nieznany, zostały uwzględnione jako element niezbędnego, kronikarskiego dodatku.

"Owarta Galeria. Formy przestrzenne w Elblągu - przewodnik"
red. Jarosław Denisiuk, s. 260, il. 150, mapa
Centrum Sztuki Galeria EL, Elbląg 2006
ISBN 83-916894-8-4

Sala z oświetleniem dodatkowym + 50,-PLN/h
Sala z nagłośnieniem konferencyjnym + 50,-PLN/h
Sala z krzesłami drewnianymi składanymi do 100 szt. + 50,-PLN/h
Sala z krzesłami drewnianymi składanymi powyżej 100 szt. + 75,-PLN/h
Sala z podestami scenicznymi ( 15 szt.) + 60,-PLN/h
Sala ze sprzętem projekcyjnym ( projektor, ekran, laptop, DVD) 200,-PLN/h
każda następna godzina +100 zł
Wynajem sali (scena, krzesła, nagłośnienie 2 x1,5KW na stronę, oświetlenie) 2,500,-PLN za imprezę
Ogrzewanie sali 250,-PLN za dobę

Uwaga!
* do podanych cen należy doliczyć podatek VAT 22%

CENNIK WYNAJMU SPRZĘTU NA ZEWNĄTRZ GALERII

Nagłośnienie konferencyjne (2 kolumny na statywach, mikrofony, mikser, odtwarzacz CD.) 400,-PLN za imprezę
Wynajem podestów scenicznych ( 20 szt.) 40,-PLN za jedną szt./dobę
Nagłośnienie koncertu 2x 2KW na stronę 1500,-PLN za pierwszą dobę,
1000,-PLN za drugą, 500,-PLN za każdą następną
Wynajem auta służbowego 1,50,-PLN za kilometr
Nagłośnienie koncertu w systemie liniowym 3000,-PLN
Wynajem zadaszenia scenicznego 2500,-PLN za pierwszą dobę, 1500,-PLN za drugą, 1000,-PLN za każdą następną
Wynajem krzeseł składanych drewnianych 5,-PLN za dobę

Uwaga!
* do podanych cen należy doliczyć podatek VAT 22%

UWAGA!!!
Bez względu, kto jest organizatorem imprezy wszelkie zniszczenia, uszkodzenia obciążają wynajmującego. Od powyższego nie przysługuje prawo negocjacji.
Wszystkie pomieszczenia, sprzęt, urządzenia udostępniane i odbierane będą po dwustronnym podpisaniu protokołów zdawczo-odbiorczych.

Projekt obejmował:

1/ Realizację części II etapu programu renowacji form przestrzennych, podczas którego wyremontowane zostały formy Jana Ziemskiego (Park Planty) i Jerzego Jarnuszkiewicza (skrzyżowanie al. Tysiąclecia i ul. Sopockiej - teren stacji benzynowej Neste)
2/ Realizację katalogu - przewodnika „Otwarta Galeria. Formy przestrzenne w Elblągu - przewodnik" pod red. Jarosława Denisiuka.
Przewodnik wydany został w dwóch wersjach językowych (polsko-angielski), liczy 260 stron, jest bogato ilustrowany (150 ilustracji archiwalnych i współczesnych), zawiera teksty dyrektora Galerii EL - Zbyszka Opalewskiego (wstęp) oraz historyków sztuki - Jarosława Denisiuka („Otwarta Galeria" i „Przewodnik"), Tomasza Warejko-Rowdo („Zamieszkamy w mieście-obrazie..."). W katalogu znajdziemy również obszerną bibliografię tematu, wybór ważniejszych tekstów źródłowych oraz mapkę rozmieszczenia form przestrzennych w Elblągu wraz z propozycją trasy ich zwiedzania.
3/ Realizację wirtualnego przewodnika, który został zaprojektowany przez  firmę Flusso a który dostępny będzie z poziomu strony www Galerii EL oraz w zakupionym w tym celu infokiosku. Infokiosk ustawiony został w przedsionku Galerii EL, jest dostępny dla ogółu zwiedzających, którym dajemy nie tylko możliwość odbycia wirtualnej przechadzki trasą form przestrzennych ale także możliwość wydrukowania informacji zawartych w przewodniku czy też wysłania listu elektronicznego. Przewodnik wirtualny jest dostępny w wersji czwórjęzycznej; polsko-angielsko-niemiecko-rosyjskiej.

Projekt został zrealizowany dzięki dotacji Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego - Program Operacyjny Znaki Czasu.
Wysokość dotacji - 35 000 PLN.
Budżet całości projektu wyniósł ponad 82 000 PLN.

Wystąpią:

Zespół jazzowy MDK Elbląg

M.G. Group w składzie:
Marcin Gawdzis - tp
Szymon Zuehlke - sax
Artur Olewniczak - tb
Tomasz Sowiński - dm
Piotr Lewańczyk - bass
Bartosz Krzywda - piano

WSTĘP WOLNY

W czwartek 25 stycznia o godz. 18.00 odbył się wernisaż wystawy „3 x wokół pejzażu". Na wystawie prezentujemy Państwu prace: Wiesława Bieńkuńskiego, Jana Pruskiego i Marka Świąteckiego.

Jak różne mogą być artystyczne poszukiwania, jak rozmaicie można pojmować pejzaż i rozwinąć to twórczo prezentuje wystawa trzech olsztyńskich artystów, trzech indywidualności. Ich propozycje, bardzo autorskie i skrajnie różniące się postawy twórcze wywodzą się z różnych, choć tylko pozornie odległych światów: od archaicznego, a może nowoczesnego realizmu do eksperymentów formalnych i poszukiwań warsztatowych, wreszcie przygody ze sztuką z pogranicza figuracji niezwykle intuicyjną i ekspresyjną.
Wystawa „3 x wokół pejzażu" jak magiczny taniec wokół ognia uwalnia nas od stereotypowego rozumienia sztuki i uzmysławia absolutną wolność twórczej kreacji, bo sztuka to przecież wolność.

WIESŁAW BIEŃKUŃSKI - Studia ukończył w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Artysta zajmuje się grafiką warsztatową: technikami metalowymi, litografią, drzeworytem oraz rysunkiem i malarstwem. Duże znaczenie w pracach Bieńkuńskiego ma eksperyment. Na wystawie zobaczymy serię prac na aluminiowych kliszach, powstałych w zetknięciu z kalką techniczną, pokrytą intuicyjnym rysunkiem linii znaczonych światłem.

JAN PRUSKI - mieszka i pracuje w Olsztynie. Uprawia malarstwo (głównie technika mieszana na papierze), rzeźbę i grafikę. Swój pejzaż artysta tworzy niejako na pograniczu sztuki figuratywnej akcentując zadrapaną, bogatą w różnego rodzaju faktury najczęściej monochromatyczną powierzchnię. Prosta, spontaniczna linia staje się elementarnym środkiem wyrazu. Jego żywiołem są również materie malarskie. W nich uzyskuje szalenie zmysłowy efekt i jakby zmiękczony modelunek stref światła i cienia w obrazie.

MAREK ŚWIĄTECKI - Ukończył Wyższą Szkołę Pedagogiczną w Olsztynie. Obecnie zajmuje się animacją środowiska artystów naszego regionu organizując cykl wędrujących po Europie wystaw i koncertów pn. „KOCHAJMY WARMIĘ". Jest prezesem Warmińsko-Mazurskiego Stowarzyszenia „ARESZT SZTUKI". Założył przy Centrum Edukacji i Inicjatyw Kulturalnych w Olsztynie „SZKOŁĘ PEJZAŻU".

Wystawa będzie trwać do 25 lutego 2007.

'Mistrz i uczniowie' to monografia twórczości prof. Władysława Jackiewicza i jego uczniów gdańskiej Akademii Sztuk Pięknych; Roman Gajewski, Zbigniew Gorlak, Alina Jackiewicz-Kaczmarek, Mieczysław Knut, Aleksander Kosmala, Jan Misiek, Teresa Miszkin, Jacek Mydlarski, Andrzej Śramkiewicz.

[...] Czy to podróż sentymentalna? Nie wiem. Może konfrontacja po latach, rewizja stosunku mistrz-uczeń w momencie utrwalonej niezależności, spotkanie dusz dawno wyzwolonych? a może także dobry powód do osobistej redefinicji sztuki? Wszyscyśmy z jednego mistrzowskiego cechu - z Pracowni Malarstwa profesora Władysława Jackiewicza w gdańskiej ASP. "Odbijaliśmy" się niegdys od Niego w poszukiwaniu własnej estetyki i artystycznego światopoglądu. Każdy z nas miał własny powód wyboru tego, nie innego przewodnika, te - nie innej pracowni [...]
ze wstępu Romana Gajewskiego

 Cena 20 zł + koszty przesyłki

Uwagi: 
W zamówieniach przekraczających 100 zł - dostawa gratis
Zamówienia powyżej 200 zł realizujemy zawsze kurierem
Do zakupu powyżej 25 zł dołączamy niespodziankę książkową 

Katalog II edycji wystawy "Malarstwo Abstrakcyjne Światło", kuraor Apoloniusz Węgłowski. Teksty autorstwa dr Bożeny Kowalskiej, Juergena Weichardta, Tadeusza Lewandowskiego, prof. Karola Myśliwca.

Cena 15 zł + koszty przesyłki

Uwagi: 
W zamówieniach przekraczających 100 zł - dostawa gratis
Zamówienia powyżej 200 zł realizujemy zawsze kurierem
Do zakupu powyżej 25 zł dołączamy niespodziankę książkową